W uchu znajdują się narządy dwóch różnych zmysłów — słuchu i równowagi. Mechanoreceptory tkwią głęboko w kości czaszki, w związku z tym przekazywanie fal głosowych do komórek zmysłowych wymaga wielu dodatkowych urządzeń. Ucho zewnętrzne składa się z dwóch części: rozpiętego na chrzestnym szkielecie fałdu skórnego — muszli usznej i z kanału słuchowego, który prowadzi do ucha środkowego. Muszle uszne, które u człowieka tylko nieznacznie pomagają w naprowadzaniu fal głosowych do kanału słuchowego, u innych zwierząt, np. u kota czy konia, są dość ruchliwe i spełniają bardzo ważną rolę. Na pograniczu kanału słuchowego i ucha środkowego rozciągnięta jest cienka lącznotkankowa błona, tzw. błona bębenkowa, wprawiana w ruch przez fale dźwiękowe. Ucho środkowe jest małą komorą, w której znajdują się trzy delikatne kostki (słuchowe) ułożone kolejno: młoteczek, kowadełko i strzemiączko (nazwy odpowiadają ich kształtom). Kostki te pośredniczą w przenoszeniu fal dźwiękowych przez ucho środkowe. Młoteczek jest przyczepiony do błony bębenkowej, a strzemiączko jest połączone z błoną zakrywającą otwór w uchu wewnętrznym, czyli tzw. okienko owalne.
