Labirynt ucha wewnętrznego oprócz ślimaka składa się z dwóch małych woreczków — okrągłego i owalnego oraz trzech kanałów półkolistych. Elementy te- wypełnione są endolimfą i pływają w perylimfie. Uszkodzenie tych struktur powoduje utratę zmysłu równowagi. Gołębie z uszkodzonymi kanałami półkolistymi nie są zdolne do lotu; po pewnym jednak czasie mogą się nauczyć utrzymywać równowagę za pomocą bodźców wzrokowych. U człowieka w utrzymywaniu równowagi — oprócz bodźców pochodzących z narządu równowagi w uchu wewnętrznym — odgrywają również rolę zmysł wzroku oraz bodźce pochodzące z proprioreceptorów i od receptorów nacisku występujących na podeszwach stóp. W pewnych rodzajach głuchoty chociaż narządy równowagi i słuchu w uchu środkowym nie działają, jednakże zmysł równowagi pozostaje nienaruszony. Woreczki okrągły i owalny są małymi woreczkami wyścielonymi komórkami słuchowymi; znajdują się w nich kamyki słuchowe - otolity, zbudowane z węglanu wapnia. Normalnie kamyki te pod wpływem siły ciążenia naciskają na określone komórki słuchowe drażniąc je. Komórki te wysyłają impulsy do mózgu przez włókna nerwu czuciowego mieszczące się u ich podstawy. Przy przechyleniu głowy otolity stymulują różne grupy komórek czuciowych.
