Jakkolwiek oko złożone wytwarza jedynie obraz „surowy", jest on uzupełniany dzięki możliwości rejestrowania błysków o dużej częstotliwości. Muchy mogą wykrywać do 625 błysków na sekundę, człowiek dla porównania tylko 45—53. Ponieważ błyski światła zlewają się powyżej tych wartości, człowiek może widzieć obrazy filmowe jako gładki ruch, a zwykłe światło elektryczne pulsujące 60 razy na sekundę (60 cykli), jako światło stałe. Dla owadów zarówno obrazy filmowe, jak i zwykłe światło elektryczne, musi strasznie mrugać. Ponieważ owady mają bardzo wysoką wartość krytyczną „zlewanie się drgań" każdy ruch ofiary lub napastnika zostaje natychmiast wykryty przez jedną z wielu jednostek oka. Stąd oko złożone jest niezmiernie dobrze przystosowane do trybu życia stawonogów. Oczy złożone przewyższają oczy ludzkie jeszcze pod dwoma względami. Są wrażliwe na różne długości fal świetlnych od czerwieni do ultrafioletu i mogą określać płaszczyznę polaryzacji światła. Dzięki temu owady mogą widzieć dobrze w ultrafiolecie i ich świat barwy jest odmienny od naszego. Ponieważ rozmaite kwiaty odbijają światło ultrafioletowe w różnym stopniu, dwa kwiaty, które nam się wydają identycznie białe, dla owadów mogą być uderzająco odmienne.
