Oksytocyna i wazopresyna, czyli hormon antydiuretyczny (ADH), są krótkimi peptydami zbudowanymi z 9 aminokwasów, z których 7 jest identycznych dla obu hormonów. Te dwie substancje mają całkowicie odmienne właściwości fizjologiczne, mimo iż skład ich różni się jedynie dwoma aminokwasami. Są one syntetyzowane w komórkach neurosekrecyjnych, w jądrach nadwzrokowych podwz-górza, skąd przechodzą wzdłuż aksonów do tylnego płata przysadki mózgowej, gdzie są magazynowane, a następnie uwalniane. U niektórych zwierząt mutacje genetyczne doprowadziły do zmiany kilku aminokwasów w łańcuchu polipeptydowym tych hormonów na inne, co wpłynęło na ich własności biologiczne. Wazopresyna zawierająca lizynę występuje u świń i hipopotamów, izotocynę znaleziono w hormonie niektórych ryb, natomiast wazotocyna zawierająca argininę jest hormonem regulującym równowagę wodną u płazów. Hormon pobudzający melanocyty (melanotropina, MSH) jest peptydem zawierającym 13 aminokwasów, wydzielanym przez tylny płat przysadki mózgowej. U żab i innych płazów powoduje on powiększenie melanocytów przez co wpływa na ciemnienie skóry. Ludzka przysadka syntetyzuje MSH a skóra reaguje na jego wydzielanie, niemniej funkcja tego hormonu u człowieka i innych ssaków nie jest wyjaśniona.
