W każdym układzie dokrewnym wyróżniamy trzy zasadnicze elementy — komórkę wydzielniczą, mechanizm transportu i komórkę docelową. Każda z nich charakteryzuje się mniejszą lub większą specyficznością. W zasadzie każdy rodzaj hormonu jest syntetyzowany i wydzielany przez specjalny rodzaj komórek. Niektóre hormony są transportowane przez krew w formie rozpuszczonej, ale większość związana jest z pewnymi białkami— składnikami osocza. Niektóre hormony łączą się niespecyficznie z albuminami, inne zaś przyłączają się wybiórczo do specyficznych białek wykazujących w stosunku do hormonów wysokie powinowactwo. Większość hormonów wywołuje charakterystyczną, wykrywalną reakcję tylko w pewnych określonych komórkach ciała. Niektóre hormony mogą reagować tylko z kilkoma typami komórek, inne wywołują reakcję w stosunkowo dużej ilości różnych typów komórek. Najistotniejszym obecnie pytaniem jest: „Jak komórka docelowa rozpoznaje odpowiedni hormon? W komórkach docelowych dla wielu hormonów znaleziono specyficzne białka tzw. receptory. Większość z nich poddano przynajmniej częściowemu oczyszczeniu. Najprawdopodobniej pierwsza interakcja hormonu, z którymś ze składników komórki zachodzi przy udziale receptora białkowego. Od jego specyficzności zależy, który z hormonów może oddziaływać na daną komórkę. We krwi, która dociera do każdej komórki znajdują się różne hormony, ale obecność specyficznego receptora umożliwia komórce wybór właściwego hormonu, a pominięcie innych.
