ACTH (hormon adrenokortykotropowy) wydzielana przez przedni płat przysadki mózgowej, jest pojedynczym peptydem zbudowanym z 39 aminokwasów, których pierwsze 13 występuje w identycznej kolejności jak w łańcuchu peptydowym MSH. ACTH jest syntetyzowana szybko, w małych ilościach jest magazynowana w przysadce i jest szybko usuwana z osocza. Okres połowiczny jej życia biologicznego, tj. okres potrzebny do usunięcia połowy znajdującego się w osoczu ACTH wynosi 20 minut lub mniej. ACTH pobudza do wzrostu korę nadnerczy i syntezę sterydów adrenokortykowych przez ten gruczoł. Cząsteczki ACTH pochodzące z różnych gatunków są podobne, ale nie identyczne pod względem składu aminokwasów. Różnice w składzie aminokwasów hormonów ACTH różnych gatunków ograniczają się do fragmentu łańcucha od 25- do 32-ego aminokwasu. Produkowany syntetycznie łańcuch polipeptydowy, składający się tylko z 23 aminokwasów wykazuje pełną aktywność pobudzając korę nadnerczy do syntezy kortykosterydów, ale nie reaguje on z przeciwciałami wytworzonymi przez królika przeciwko ACTH świni. Wydaje się zatem, że determinanty antygenowe ACTH są zlokalizowane w karboksylowym końcu peptydu. Cząsteczka insuliny, wytwarzana przez komórki fi trzustki, składa się z dwóch łańcuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi. Pionierska praca Freda Sangera i jego kolegów z Uniwersytetu w Cambridge doprowadziła do określenia sekwencji 21 aminokwasów jednego łańcucha i 30 aminokwasów drugiego. Insulina była pierwszym białkiem, w którym ustalono sekwencje aminokwasów. Odkrycie to przyniosło Sangerowi nagrodę Nobla. Wyjaśnił on nie tylko strukturę insuliny, ale również opracował metodę, przy pomocy której można było określić sekwencję aminokwasów innych białek.
